Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı delil yetersizliği ve ceza miktarının haksızlığı itirazlarıyla yapılan temyiz başvurularını reddederek, istinaf mahkemesi kararını onadı.
Özet: Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmesi sonrasında, sanık müdafilerinin delil yetersizliği, varsayıma dayalı hüküm, kamera görüntülerinin yetersizliği ve takdiri indirim uygulanmaması gibi gerekçelerle yaptıkları temyiz başvuruları incelenmiş olup, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi kararlarında hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı tespit edildiğinden, yerinde görülmeyen temyiz nedenleri reddedilerek sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetlerinin hukuka uygun olduğu kararı onanmıştır.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., ████████ K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜMLER
: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, ihtimaller doğrultusunda sanığın cezalandırıldığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise; varsayımlara dayalı olarak hüküm kurulduğuna, kamera görüntülerinde herhangi bir tespit yapılamadığına, üst sınırdan gerekçesiz şekilde hüküm kurulduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın bozulması ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.