Koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması talebinde, farklı mahkemelerin yetkisizlik kararları sonrası kısıtlı adayı yerleşim yeri esasına göre yetkili sulh hukuk mahkemesinin belirlenmesi.
Özet: Türk Medenî Kanununun 432. maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkin olarak Akhisar, Sındırgı ve İstanbul Anadolu Sulh Hukuk Mahkemeleri arasında ortaya çıkan yetki uyuşmazlığında; mahkemeler, kısıtlı adayının adresinin farklı olması veya ivedi işlerde ilk mahkemenin yetkili olduğu gibi gerekçelerle yetkisizlik kararı vermiştir; ancak yapılan kolluk araştırması ve yasal düzenlemeler uyarınca, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin İstanbulda olduğu tespit edilerek, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından çözülmesi gerektiğine ve bu mahkemenin yetkili olduğuna kesin olarak karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
SAYISI
: ████████ Esas, ████████ KararI. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLARA. Akhisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.12.2024 Tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar Sayılı KararıKısıtlı adayının adresinin .... İlçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.B. Sındırgı Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.02.2025 Tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar Sayılı KararıYapılan kolluk araştırmasında kısıtlı adayının adresinin .... Mahallesi .... Sokak Dış Kapı No..../İstanbul olarak tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.C.İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.04.2025 Tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar Sayılı KararıZorunlu yatış işlemlerinin ivedi iş mahiyetinde olması sebebiyle, emsal içtihatlar uyarınca iş bu istemler bakımından davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.II. GEREKÇEA. UyuşmazlıkUyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.B. İlgili Hukuk1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”4. 4721 sayılı Kanun’un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. ”5. 4721 sayılı Kanun’un“Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”C. DeğerlendirmeDosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .... Mahallesi ... Sokak Dış Kapı No:..../İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.III. KARARAçıklanan sebeplerle;6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,29.09.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.