Özet: Davalı idare tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine, vergi mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu değerlendiren bölge idare mahkemesi kararının bozulması talebiyle Danıştaya sunulan dilekçe incelenmiştir. Yapılan hukuki değerlendirmede, dava konusu işlemin parasal tutarının, karar tarihi itibarıyla geçerli olan yasal temyiz sınırının altında kaldığı tespit edilmiştir. Bu durum karşısında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun ilgili maddeleri uyarınca, temyiz isteminin esastan incelenmesine yasal olarak olanak bulunmadığına karar verilmiştir. Sonuç olarak, temyiz başvurusunun incelenmeksizin reddedilerek, bölge idare mahkemesinin kararına karşı yapılan temyiz talebinin usulden reddine kesin olarak hükmedilmiş ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi kararlaştırılmıştır.