Yargıtay 4. Ceza Dairesi, infaz koruma memurlarına hakaret eden hükümlünün mahkumiyet kararının istinaf sonrası temyiz talebini esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince mahkumiyetine hükmedilen sanığın, bu karara karşı yaptığı istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine temyiz yoluna başvurarak suçsuz olduğunu, infaz koruma memurlarına hakaret etmesinin mümkün olmadığını iddia edip beraat talebinde bulunduğu uyuşmazlıkta, şikayetçi ve mağdur infaz koruma memurlarının aşamalarda verdikleri birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlar ile olay tutanağı karşısında, ilk derece mahkemesinin takdir ve gerekçesi yerinde bulunarak sanığın temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1.İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz isteği, müşteki beyanları ve kamera kayıtlarına bakıldığında atılı suçları işlemediğinin anlaşılacağına, ceza evinde bir hükümlü olarak infaz koruma memurlarına hakaret etmesinin mümkün olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇETüm dosya kapsamı, şikayetçi ve mağdur infaz koruma memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiri dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 inci maddesinin birinci fıkrası ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.10.2025 tarihinde karar verildi.