Danıştay, YouTube ve AdSense üzerinden yurt dışından elde edilen gelirin hizmet ihracatı sayılarak Katma Değer Vergisinden muaf tutulması yönündeki kararı onadı.
Özet: Yurt dışından izlenen YouTube videoları ve Google Adsense aracılığıyla elde edilen kazancın katma değer vergisi matrahına dahil edilmediği gerekçesiyle uygulanan cezalı vergiye karşı açılan davada, üst mahkeme, söz konusu gelirlerin hizmet ihracatı kapsamında değerlendirilerek vergi dışı kalması gerektiğine hükmeden alt mahkeme kararını onamış, böylece dijital platformlar üzerinden yurt dışına sunulan hizmetlerin vergilendirilmesi hususunda önemli bir emsal oluşturmuştur.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİREEsas No
: █████████Karar No
: █████████TEMYİZ EDEN (DAVALI)
: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...VEKİLİ
: Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI)
: ...VEKİLİ
: Av. ...İSTEMİN KONUSU
: ...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ
:Dava konusu istem
: Davacı adına, 2016 yılında elde ettiği kazancın 1.000.651,56-TL'lik kısmını hizmet ihracı kapsamında katma değer vergisi matrahına dahil etmediğinden bahisle 2016 yılının Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti
: Davacı hakkındaki vergi inceleme raporundan, davacının, 2014 ila 2016 ile 2017 yılının ilk üç ayı için gönüllü uyum kapsamında beyanname vererek gönüllü uyum kapsamına girdiğinin anlaşıldığı olayda, 7186 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen Geçici 90. maddesi kapsamında beyan edilen varlıklar nedeniyle hiçbir surette vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılamayacağının kurala bağlandığı dikkate alındığında, davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti
: Davacının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen Geçici 90. maddesi kapsamında verdiği bir beyanname bulunmadığı anlaşıldığından hakkında vergi incelemesi yapılmasında hukuka aykırılık görülmediği ancak Google Adsense hesabı aracılığıyla web sitesinde yayımladığı makaleler ile Youtube üzerinden yayınladığı videolarda gösterilen reklamlardan kazanç elde ettiği anlaşılan davacı tarafından, Youtube üzerinden yayınlamış olduğu videoların genel olarak yurt dışından izlendiği ileri sürülerek dosyaya ibraz edilen Google Ireland Limited'in Youtube ve Adsense hesabına özel olarak sunduğu raporlarla bu durumun ortaya konulduğu görüldüğünden, videoların yurt dışında izlenmelerinden dolayı oradan elde edilen gelir yönünden hizmet ihracatında bulunulduğu sonucuna varıldığından, hizmet ihracatı kapsamında katma değer vergisi matrahına dahil edilmeyen 1.000.651,56-TL matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediğinden istinaf başvurusu belirtilen gerekçeyle reddedilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
: Davacının, elde ettiği ve katma değer vergisinin konusuna giren bir kısım kazancını, katma değer vergisi matrahına dahil etmediği saptandığından adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
: Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ
: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME
:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU
:Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.