Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle bozarak düşürmüştür.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, sanığın sorgu tarihi ile hükmün verildiği tarih arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142/1-e maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına uygun olarak 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin dolduğu tespit edildiğinden, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu bozma nedeni uyarınca kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine oybirliğiyle karar verilerek bozulmuştur.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ███████ E., ████████ K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: DüşürülmesiSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, maddesinde öngörülen cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresinin, sanığın sorgusunun yapıldığı 04.07.2013 tarihinden, mahkûmiyet tarihi olan 04.06.2024 tarihine kadar geçtiği anlaşılmakla sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.