Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde, sanık ve suça sürüklenen çocuğun müdafilerinin hukuka aykırılık itirazları reddedilerek hükümlerin onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen hükümlere karşı sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin; zincirleme suç, gönüllü vazgeçme, değer azlığı, etkin pişmanlık, faillik durumu ve ceza indirimlerine ilişkin farklı hukuki gerekçelerle yaptıkları temyiz başvuruları, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmediği ve sanık hakkındaki ceza miktarının eksik hesaplanmasının aleyhe temyiz nedeni olmaması sebebiyle bozma gerekçesi yapılmadığı belirtilerek reddedilmiş ve hükümler oybirliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ
: Hırsızlıkİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafinin temyiz isteminin; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 62. maddesinin yanlış uygulandığına, zararın ne kadar olduğu tespit edilmeden bilirkişi incelemesi yapılmadan zararın giderilmesinin talep edilmesine, gönüllü vazgeçme ve değer azlığı hükümlerinin değerlendirilmemesine, sanık hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 62. maddesinin yanlış uygulandığına, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunda asıl fail olmadığına, yardım eden konumunda bulunduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, etkin pişmanlıktan faydalanması gerektiğine, gönüllü vazgeçme, değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 142/2-h, 143/1, 43. maddeleri uyarınca tayin olunan 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 7 yıl 9 ay 22 gün yerine 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlara yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, suça sürüklenen çocuk yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sapanca Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmını bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.