Danıştay, tasarruf mevduatı sigorta fonuna devrolan banka hesabındaki mevduattan kaynaklanan temerrüt faizinin menkul sermaye iradı olarak vergilendirilmeyeceğine karar verdi.
Özet: Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devrolunan bir bankadaki mevduatın geç iadesi nedeniyle yargı kararıyla ödenen temerrüt faizinin, menkul sermaye iradı sayılarak gelir vergisi ve vergi ziyaı cezası kesilmesine ilişkin uyuşmazlıkta, ilgili Daire, söz konusu faizin paranın zamanında iade edilmemesi nedeniyle uğranılan zararın karşılığı niteliğinde olduğunu ve Gelir Vergisi Kanununun 75. maddesi kapsamında menkul sermaye iradı olarak değerlendirilemeyeceğini belirterek, cezalı verginin kaldırılması yönündeki alt mahkeme kararlarının hukuka uygun olduğuna karar vermiş ve vergi idaresinin temyiz istemini reddetmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİREEsas No
: █████████Karar No
: █████████TEMYİZ EDEN (DAVALI)
: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...VEKİLİ
: Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI)
:...VEKİLİ
: Av. ...İSTEMİN KONUSU
: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ
:Dava konusu istem
: Davacının, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devrolunan Yurtbank off-shore hesabındaki mevduatın iadesi talebinin kabul edildiği ... Asliye Ticaret Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı uyarınca elde ettiği temerrüt faizini menkul sermaye iradı olarak beyan etmediğinden bahisle adına 2017 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti
: Davacıya yapılan faiz ödemesinin, davacının ... Anonim Şirketine yatırmış olduğu parasına, bankaya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından el konulması, fona devredilmesi, sonrasında ING Bank Anonim Şirketi tarafından satın alınması nedeniyle erişememesi, paranın zamanında iade edilmemesi, zamanında ödenmemesi nedeniyle uğradığı zararın karşılığı olarak 3095 sayılı Kanuni Faiz Ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun uyarınca yargı kararıyla ödenmesine hükmedilen temerrüt faizi niteliğinde olduğu dolayısıyla söz konusu ödemenin alacak faizi kapsamında değerlendirilerek 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca menkul sermaye iradı olarak nitelendirilmesine olanak bulunmadığından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti
: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
: Davacının 2014 yılında elde etmiş olduğu faiz geliri menkul sermaye iradı niteliğinde olduğundan gelir vergisine tabi tutulması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
: Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ
: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME
:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU
:Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.(X)-KARŞI OY
:193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddesinin 1. fıkrasında; sahibinin ticari, zirai veya mesleki faaliyeti dışında nakdi sermaye veya para ile temsil edilen değerlerden müteşekkil sermaye dolayısıyla elde ettiği kar payı, faiz, kira ve benzeri iratların menkul sermaye iradı olduğu, 2. fıkrasının 6. bendinde, her nevi alacak faizlerinin (Adi, imtiyazlı, rehinli, senetli alacaklarla cari hesap alacaklarından doğan faizler ve kamu tüzelkişilerince borçlanılan ve senede bağlanmış olan meblağlar için ödenen faizler dahil) menkul sermaye iradı olduğu, son fıkrasında ise, yukarıda yazılı iratların, bunları sağlayan sermaye sahibinin ticari faaliyetine bağlı bulunduğu takdirde ticari kazancın tespitinde nazara alınacağı hükme bağlanmıştır.Uyuşmazlıkta, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı uyarınca 2017 yılında davacıya ödenen faizin, davacının ... Anonim Şirketi hesabına 1999 yılında yatırılan anaparanın karşılığı olduğu, bu kapsamda davacıya ödenen faizin nakdi sermayeden elde edilmesi nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 75. maddesi kapsamında menkul sermaye iradı olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılarak temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.