Yargıtay 7. Ceza Dairesi, astın üste fiilen taarruz suçunda sanığın üstün eyleminden kurtulma kastıyla hareket etmesi nedeniyle özel kastın şüpheli kalarak beraat hükmünü onadı.
Özet: Üste fiilen taarruz suçlamasıyla yargılanan bir sanık hakkında, ilk derece mahkemesince verilen adli para cezasının istinaf mahkemesince beraate çevrilmesi üzerine, katılan vekilinin yaptığı temyiz başvurusu Yargıtay tarafından değerlendirilmiştir; Yargıtay, sanığın eylemlerinin, üstün kendisine yönelik müessir fiilinden korunma amaçlı gerçekleştiği ve bu nedenle "üste fiilen taarruz" suçunun oluşumu için aranan özel kastın şüpheli kaldığı gerekçesiyle, bölge adliye mahkemesinin beraat kararını oybirliğiyle onamıştır.

MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: █████████ E., ████████ K.SUÇ
: 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefetHÜKÜM
: BeraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceAnkara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üste fiilen taarruz suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91/1. maddesinin az vahim hal cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29, 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 1.500,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.B. İstinafİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve █████████ Esas,████████ Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriKatılan vekilinin temyiz istemi; olay görüntülerine ilişkin CD'nin duruşmada izlenmediğine ve hakim huzurunda tartışılmadığına, sanığın üstü konumunda olan katılana yönelik eylemlerinin askeri nezaket ve saygı kurallarına uygunluğu açısından bilirkişi raporu aldırılmamasının noksan soruşturma teşkil ettiğine, sanığın hareketlerinin tahrik edici mahiyette olduğuna ve disiplinsizlik teşkil ettiğine, sanık ile katılan arasında çarpışma olmasına karşın, katılanın omuzla vurduğuna dair kabulün gerçeği yansıtmadığına, sanığın sol kolu ile müvekkilin eline vurduğuna, saygısızlık, itme, elle ve başla tehdit hareketlerinin yemekhane içinde katılanın astı olan birçok kişinin huzurunda gerçekleştiği göz önüne alındığında, sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak ve haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe(Kapatılan) Askerî Yargıtayın uyum ve kararlılık gösteren içtihatlarında da kabul edildiği üzere, bir ast veya amirin otoritesini ve ona bağlı olarak cismanî bütünlüğünü korumayı amaçlayan üste fiilen taarruz suçunun oluşabilmesi için;1. Ast tarafından doğrudan doğruya üstünün veya amirinin vücut bütünlüğüne yönelik saldırı niteliğinde etkin bir eylemde bulunulması,2. Taarruzi nitelikteki bu saldırının vurmak, çarpmak, iteklemek, silkelemek gibi ceza hukukunun aradığı manada icraî hareketler şeklinde, yani suçun maddi unsurunu teşkil eden icra hareketlerinin eylem olarak ortaya konulup gerçekleştirilmesi,3. Suç kastının da bu yönde oluşması, şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği göz önüne alındığında; sanığın üste fiilen taarruz suçuna konu eylemlerini, katılanın asta müessir fiil suçunu oluşturan eylemlerinden kurtulmak için gerçekleştirdiği, bu haliyle atılı suç açısından özel kastla hareket ettiği hususunun şüpheli kaldığı değerlendirilmekle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.