Taksirle ölüme neden olma suçunda kesinleşen kararlar sonrası hukuken geçersiz hüküm nedeniyle temyiz reddi ve diğer sanık yönünden zamanaşımından düşme kararı.
Özet: Taksirle ölüme neden olma suçlamasıyla görülen bir davada, mahkemenin ilk mahkumiyet kararının bazı sanıklar yönünden temyiz edilmeyerek kesinleşmesinin ardından, diğer bir sanık hakkındaki bozma kararı sonrası yeniden kurulan hükmün hukuken geçersiz bulunması nedeniyle bu sanıkların temyiz talepleri reddedilmiştir; öte yandan, yargılamanın devam ettiği diğer sanık hakkında ise, suç tarihi ile dosyanın inceleme tarihi arasında suç için öngörülen dava zamanaşımının, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun sanık lehine olan hükümleri uyarınca dolduğu tespit edildiğinden, mahkumiyet hükmü bozulmuş ve sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç
: Taksirle ölüme neden olmaHüküm
: Tüm sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, ertelemeDosya incelenerek gereği düşünüldü
:1- Sanıklar ... ve ... hakkındaki temyiz incelemesinde;07.11.2002 tarihli mahkumiyete ilişkin karar sanıklar yönünden temyiz edilmeyerek kesinleştikten sonra, Dairemizin diğer sanık yönünden verilen bozma kararı üzerine dosyanın mahalline iadesinden sonra mahkemece yeniden kurulan hüküm, hukuken geçersiz bulunduğundan, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,2- Sanık ...'a ilişkin temyizlere gelince;Sanığa atılı taksirle ölüme neden olma suçu için 765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesinde belirlenen cezanın süresi itibariyle, suç tarihinde yürürlükte olan ve dava zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK'ya göre sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.