Yargıtay, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf ve temyiz itirazlarını reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onadı.
Özet: Temyiz incelemesi yapan yüksek mahkeme, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek reddi kararını değerlendirerek, sanık müdafiinin yanlış madde uygulandığı, somut delil bulunmadığı ve eksik inceleme yapıldığı yönündeki temyiz iddialarını reddetmiş; sanığın savunması, şikayetçinin beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamındaki delillerle sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 129. maddesinin uygulanmasına dair bölge adliye mahkemesinin takdir ve gerekçesini yerinde bularak, hükümde hukuka aykırılık görmemiş ve temyiz istemini esastan reddederek hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇ
: HakaretHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafinin temyiz istemi, 5237 sayılı Kanun’un 129. maddesi yerine 29. maddesinin uygulandığına, somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğine, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.III. GEREKÇE5271 sayılı Kanun'un 225. maddesine göre hükmün konusunun iddianamede açıklanan eylemlerle sınırlı olması karşısında, iddianamede diğer mağdura yönelik hakaret suçundan dava açılmadığı halde sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğine dair Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin eleştirisine iştirak edilmemiştir.Sanığın savunması, şikayetçinin beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmasına dair Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.07.2025 tarihinde karar verildi.