Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık mahkumiyetini, sanığın süresiz temyizini reddedip katılanın itirazlarını yerinde görmeyerek onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz istemi, hükmün yasal tebliğ süresinin ardından yapıldığı gerekçesiyle usulden reddedilirken; katılanın aynı mahkumiyet hükmüne ilişkin süresinde yaptığı temyiz istemi, bozma sonrası yeniden kurulan hükmün incelenmesinde toplanan delillerin, sunulan gerekçenin ve hakimin takdirinin hukuka uygun ve yerinde olduğunun tespitiyle esas yönünden kabul edilmeyerek mahkemenin mahkumiyet kararı oybirliğiyle onanmıştır.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaSanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazın Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 30.05.2023 tarihli ve ████████ D.İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve bahse konu kararın itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği belirlenerek sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;I. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:09.05.2023 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17.05.2023 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,II. Katılanın Temyiz İstemi Yönünden;Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.