9. Ceza Dairesi, taksirle ölüme neden olma suçunda kısa ve gerekçeli karardaki hapis cezası farklılığını düzelterek hükmü onadı.
Özet: Bir kişinin taksirle ölümüne neden olma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz başvurusunda, sanık müdafiinin esasa ilişkin itirazları reddedilmiş; ancak gerekçeli kararda belirtilen hapis cezasının (2 yıl 4 ay), kısa kararda açıklanan sonuç cezadan (2 yıl 2 ay) farklı olması hukuka aykırı bulunmuştur. Bu tespit edilen maddi hata, yeniden yargılama yapılmaksızın giderilerek, hükmün düzeltilmiş olan 2 yıl 2 aylık hapis cezası üzerinden onanmasına karar verilmiştir.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç
: Taksirle ölüme neden olmaHüküm
: 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü
:Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince yapılan indirim sırasında hatalı olarak sonuç cezanın eksik tayini karşı temyiz olmadığından, sanığın sürücü belgesi kaza tespit tutanağında işaretlenmiş olup, onaysız fotokopisi dosya içinde mevcut bulunduğundan tebliğnamedeki her iki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında tayin olunan sonuç cezasının 2 yıl 2 ay hapis olarak kabul edilmesine rağmen gerekçeli kararda sonuç cezasının 2 yıl 4 ay olarak yazılması,Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli kararda sanık hakkında tayin olunan sonuç cezasının 2 yıl 2 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.