Taksirle ölüme neden olma suçunda bilinçli taksir koşullarının oluşmaması ve eski kanun hükümlerinin hatalı uygulanması nedeniyle verilen mahkumiyet kararının bozulması.
Özet: Bir asliye ceza mahkemesinin taksirle ölüme neden olma suçundan sanık hakkında verdiği mahkumiyet kararı, yüksek mahkeme tarafından iki temel nedenle bozulmuştur: Birincisi, meskun mahalde hız sınırlarını aştığına dair delil veya alkollü olduğuna dair doktor raporu bulunmadığından bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı göz ardı edilerek karar verilmesi; ikincisi ise, suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmayan eski kanun maddelerinin para cezasına çevirme ve erteleme hususlarında hatalı şekilde uygulanması.
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç
: Taksirle ölüme neden olmaHüküm
: TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü
:Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;1- Meskun mahalde hız sınırlarını aştığına dair delil ve alkollü olduğuna ilişkin doktor raporu bulunmayan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,2- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmadığı nazara alınmadan paraya çevirme ve erteleme yönünden 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddeleri yerine 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.