yargıtay 9. ceza dairesi, emniyet otosuna zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet kararını, yasa maddesi hatasına rağmen aleyhe temyiz olmaması nedeniyle onadı.

Evrak Yükle, Para Kazan!

Yargıtay 9. Ceza Dairesi, emniyet otosuna zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet kararını, yasa maddesi hatasına rağmen aleyhe temyiz olmaması nedeniyle onadı.

Özet: Sanık hakkında asliye ceza mahkemesince mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararı verilmiş, saldırgan sarhoşluk eylemi için ise idari para cezası tayin edilmiştir. Temyiz incelemesinde, saldırgan sarhoşluk eylemine ilişkin idari para cezasının niteliği gereği temyiz denetimi dışında olduğu belirtilmiştir. Mala zarar verme suçunda, sanığın emniyet aracına verdiği zararın Türk Ceza Kanununun 152/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken 151/1 maddesinden hüküm kurulduğu tespit edilmiş, ancak sanık aleyhine temyiz olmaması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Sonuç olarak, sanık müdafiinin temyiz itirazları reddedilerek yerel mahkeme hükmü oybirliğiyle onanmıştır.

9. Ceza Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç

: Mala zarar verme, Görevi yaptırmamak için direnme, Saldırgan sarhoşluk

Hüküm

: 1- Mala zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 765 sayılı TCK’nın 258/1, 81/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3- Saldırgan sarhoşluk suçundan; 5326 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca 50 TL idari para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

Sanık hakkında saldırgan sarhoşluk eyleminden tayin olunan idari para cezasının niteliği itibariyle 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, bu suç yönünden inceleme yapılmasına yer olmadığına ve gereğinin merciince yapılmasına,

Sanığın emniyet otosuna zarar verme eyleminin lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan Kanunun 151/1. maddesinden hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.