kaçakçılıkla mücadele kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararının, adli para cezası ve takdiri indirim maddesi uygulama hataları yargıtayca düzeltilerek onanması.

Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararının, adli para cezası ve takdiri indirim maddesi uygulama hataları Yargıtayca düzeltilerek onanması.

Özet: Kaçakçılıkla mücadele kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü inceleyen üst mahkeme, sanığın suçu işlediği yönündeki alt mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görmemiş; ancak, gün para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesinde TCKnın 52/2. maddesinin, takdiri indirim uygulanırken ise TCKnın 62/1. maddesinin açıkça belirtilmemesi şeklindeki kanuna aykırılıkları yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle kendisi tarafından düzeltilerek hükmü onamıştır.

7. Ceza Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ███████ K.

SUÇ

: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM

: Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Bozma

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gümrük İdaresinin katılmasına karar verildiği halde gerekçeli karar başlığında ''katılan'' yerine "suçtan zarar gören" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmemesi infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1. Gün para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuş olup söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün, (4.) paragrafındaki "62" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme "62/1" ibaresinin eklenmesi, hükmün (6.) paragrafındaki "52" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme "52/2" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.