Mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet kararının, görevliye sövmenin direnme unsuru olmaması tespitine rağmen temyiz itirazları reddedilerek onanması.
Özet: Sanık hakkında mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet kararı, Yargıtay tarafından incelenmiş; Yargıtay, görevliye sövme eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olmadığını ve bu fiil için ayrı bir hüküm kurulması gerektiğini belirtmiş olsa da, ilgili hususta aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından bu eksikliği bozma nedeni yapmamıştır. Dosyada toplanan deliller ve yerel mahkemenin kanaati uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine ve mahkumiyet hükmünün oybirliğiyle onanmasına karar verilmiştir.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç
: Mala zarar verme, Görevi yaptırmamak için direnmeHüküm
: 1- 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 168/1, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,2- 765 sayılı TCK'nın 258/1, 81/2-3, 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri gereğince mahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü
:Görevliye sövmenin, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurunu oluşturmayacağı ve bu suça ilişkin ayrıca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.