Özet: Sanıkların mala zarar verme ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin müdafiinin temyiz talebi, hükmolunan adli para cezasının yasal temyiz sınırının altında kalması ve bu sebeple hükmün kesinleşmiş olması gerekçesiyle usul yönünden reddedilmiştir. Bu karar, ilgili yasal düzenlemeler çerçevesinde yargılamanın bu aşamada kesinleştiğini ve temyiz yoluyla yeniden incelenme imkanının ortadan kalktığını açıkça ortaya koymaktadır.