6136 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan verilen hükümlülük kararının onanması ve TCK 53. madde uygulamasına ilişkin düzeltme.
Özet: Yargıtay, sanığın iş yerinde ele geçirilen iki tabanca nedeniyle 6136 sayılı yasaya aykırılıktan verilen mahkumiyet ve müsadere kararını inceleyerek; alt mahkemenin yasanın 13/3. maddesini uygulaması ve tekerrür hükümlerini gözetmemesini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni saymayarak esasa ilişkin temyiz itirazlarını reddederken, hükmedilen adli para cezasının Türk Lirası olarak infazına hükmetmiş ve 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından ve vesayet/kayyımlık hizmetlerinden koşullu salıvermeye kadar, diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanana dek yoksun bırakılması gerektiği şeklindeki doğru uygulamayı belirterek hükmü bu yönden düzelterek onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: 6136 sayılı Yasaya aykırılıkHÜKÜM
: Hükümlülük ve müsadereGereği görüşülüp düşünüldü
:Sanığın iş yerinde 2 adet 6136 kapsamında tabanca yakalanmış olması karşısında; 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yerine, aynı yasanın 13/3. maddesi ile uygulama yapılması ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, YTL olarak hükmedilen adli para cezasının 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve ██████████ sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirasi (TL) olarak infazı mümkün görülmüştür.Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.