Kasten yaralama suçundan verilen adli para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle temyizinin reddi, hakkı olmayan yere tecavüz suçunda ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması değerlendirmesi yapılmadığından bozulması.
Özet: Yargıtay, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmedilen adli para cezasının yasal düzenlemeler gereği kesin nitelikte ve temyizi olanaksız bulunması sebebiyle temyiz istemini reddederken; hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmü ise, karar sonrasında yürürlüğe giren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine ilişkin yasal değişiklikler çerçevesinde, ilk derece mahkemesince ilgili koşulların yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozmuştur.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Hakkı olmayan yere tecavüz ve kasten yaralamaHÜKÜM
: HükümlülükGereği görüşülüp düşünüldü
:1- Sanık hakkında yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin nitelikle olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),2- Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme ilişkin temyizine gelince;Hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası ile 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, koşullarının varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.