Yargıtay 8. Ceza Dairesi, fuhuşa teşvik ve insan ticareti davasında 765 sayılı TCK 201/b yerine 436/2 uygulanması gerektiği ancak zamanaşımı dolduğu için hükmü bozdu ve düşürdü.
Özet: Yargıtay, sanıkların pasaportlara el koyarak ve tehditle mağdurları fuhşa zorlama eylemlerinin, ilk derece mahkemesince hüküm kurulan eski TCKdaki zorla çalıştırma/insan ticareti suçunu karşılamadığını, fuhuş amaçlı insan ticareti suçunu düzenleyen yeni yasanın eylem tarihinde yürürlükte olmadığını, eylemlerin aslen 21 yaş altı kişileri cebir, tehdit ve hileyle fuhşa teşvik etme suçunu oluşturduğunu belirtmiştir; ancak bu suçun yedi yıl altı aylık zamanaşımı süresi temyiz aşamasında dolduğundan, ilk derece mahkemesi kararını bozarak sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Fuhuşa teşvik ve insan ticaretiHÜKÜM
: Sanık ...'nun fuhuşa teşik suçundan, sanık ... ve ve ...'in ...'a yönelik insan ticareti suçundan hükümlülüklerine, diğer zarar görenlere karşı insan ticareti suçundan beraatlerine, sanıklar ... ve ...'nin insan ticareti suçundan hükümlülüklerine ve müsadereyeGereği görüşülüp düşünüldü
:Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı incemele isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),Sanıklar ... ve ... hakkkında yalnızca mağdure ...'a karşı eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 201/b madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmış ise de, diğer 4 mağdureye karşı eylemleri nedeniyle verilen beraat kararları yok hükmünde kabul edilmiştir.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:Sanıkların, mağdurelerin pasaportlarına el koyup tehdit etmek suretiyle fuhuşa yönelttiklerinin anlaşılması karşısında; eylemlerinde 765 sayılı TCK.nun 201/b madde ve fıkrasındaki "zorla çalıştırma veya hizmet ettirmek, esarete veya benzer uygulamalara tabi kılmak..." şeklinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı, "fuhuş yaptırmak" maksadıyla insan ticareti suçunun düzenlendiği 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 3. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK.nun 80. maddesinin ise suç tarihinde yürürlükte olmadığı gözetilerek, sanıklar hakkında 21 yaşından küçük cebir, tehdit ve hile kullanmak suretiyle fuhuş için tedarik suçundan mağdur sayısınca 765 sayılı TCK.nun 436/2. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, aynı yasanın 201/b-1. madde ve fıkrası uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş, sanıklara atılı 765 sayılı TCK.nun 436/2. maddesinde tanımlanan suçun temas ettiği yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. madde fıkralarına göre, dava 7 yıl 6 aylık zamanaşımına tabi olup suçun işlendiği tarihten inceleme tarihine kadar bu sürenin dolmuş olduğu anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. madde fıkraları gereğince sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 19.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.