beraat eden davacının, infaz edilmemiş hükmen tutukluluk için koruma tedbirleri tazminatı talebinin ilk derece ve istinafta reddi üzerine yargıtay tarafından onanması.

Beraat eden davacının, infaz edilmemiş hükmen tutukluluk için koruma tedbirleri tazminatı talebinin ilk derece ve istinafta reddi üzerine Yargıtay tarafından onanması.

Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan hükmen tutuklu kalan ve beraat eden bir kişinin, tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediği gerekçesiyle reddedilen haksız tutukluluktan kaynaklanan 200.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminat talebi, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesince haksız bulunmuş; dairece yapılan temyiz incelemesinde ise yargılama sürecinde ve kararlarda hukuka aykırılık görülmeyerek davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

12. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

DAVA

: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM

: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk nedeniyle 200.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin, davanın yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının gerçekleştiğine, davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 05.11.2021 tarihinde hükmen tutuklandığı, 05.11.2021-25.02.2022 tarihleri arasında 112 gün hükmen tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.03.2022 tarihinde kesinleştiği, davacının tutuklanmasına karar verilen Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin ████████ esas sayılı kararı ile 05.11.2021 tarihli tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediği anlaşıldığından davacının koruma tedbirleri nedeniyle açtığı maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.