yargıtay 9. ceza dairesi, ankara ağır ceza mahkemesinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verdiği direnme mahkumiyet hükmünü, sanık müdafiinin temyiz itirazlarını reddederek oy birliğiyle onadı.

Yargıtay 9. Ceza Dairesi, Ankara Ağır Ceza Mahkemesinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verdiği direnme mahkumiyet hükmünü, sanık müdafiinin temyiz itirazlarını reddederek oy birliğiyle onadı.

Özet: Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının Yargıtayca bozulmasına rağmen mahkemece direnme yoluyla sürdürülmesi üzerine, sanık müdafiinin direnme kararının kabul edilemezliği, lehe hükümlerin uygulanmaması ve ceza artırımının hatalı olduğu yönündeki temyiz itirazları, yargılama sürecinin usul ve kanuna uygunluğu, toplanan delillerle eylemin sabit oluşu, suç vasfı ve yaptırımların doğru belirlendiği gerekçesiyle reddedilerek mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

9. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

DİRENME

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ███████ K.

SUÇ

: Reşit olmayanla cinsel ilişki

KARAR

: Direnme (Mahkumiyet)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2022 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine dair verilen hükmün temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12.09.2023 tarihli bozma ilamına Mahkemesince direnilerek sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle direnme kararının kabul edilemez olduğuna, sanık lehine olan basit yargılama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşdit uygulamasının hatalı olduğuna, Mahkemenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi hükümlerini uygulamasına rağmen aynı Kanun'un 51. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddelerini uygulamamasının hatalı olduğuna ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.