Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına ilişkin istinaf reddi kararına yönelik temyizleri reddederek hükmü onadı.
Özet: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafilerinin eksik araştırma, çelişkili beyanlar ve hatalı delil değerlendirmesi iddiaları ile katılanlar vekilinin cezanın artırılması taleplerini inceleyen yüksek mahkeme, ilk derece ve istinaf mahkemelerince verilen kararlarda herhangi bir usul ya da esas yönünden hukuka aykırılık tespit etmeyerek, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen ek kararın temyiz edilemezliği hususu da dahil olmak üzere tüm temyiz istemlerini esastan reddetmiş ve hükümlerin onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR
: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaHÜKÜMLER
: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, temyiz isteminin reddiTEMYİZ EDENLER
: Sanık müdafileri, katılanlar vekili (asıl ve ek karar)TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onama, retBölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen asıl karar ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Osmaniye 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde olay günü birlikte oldukları aracın içerisinde araç kapılarını ve pencerelerini kitleyip, cebir kullanmak suretiyle katılan mağdurenin cinsel organına organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği kabul edilerek üzerine atılı suçlardan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.2. Adana Bölge Adliye Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin 15.05.2024 tarihli Ek kararı ile reddine karar vermiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemiÖzetle sübuta, eksik araştırmaya, suç tarihinden önceki iletişimin tespit edilmediğine, psikolojik olarak sıkıntıda bulunan katılan mağdurenin beyanlarındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulduğuna, hükme esas alınan delillerin hatalı değerlendirildiğine, gerekçenin yetersiz ve eksik olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği bozma talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle sanık hakkında atılı suçlardan hiçbir indirim uygulanmaksızın, alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiğinden hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.III. GEREKÇEA. Ek Karar Yönünden5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafileri ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ve EK KARARIN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.02.2025 tarihinde karar verildi.