Yargıtay 8. Ceza Dairesi, 6136 sayılı yasaya aykırılık, kasten yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarına ilişkin hükümlerde TCK 53. madde uygulamasını düzelterek onadı.
Özet: Birden fazla sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine yönelik kararlar, Türk Ceza Kanununun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının süresinin (altsoy üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri için koşullu salıvermeye, diğer haklar için ceza infazının tamamlanmasına kadar) düzeltilerek onanmıştır; öte yandan, bir sanığın genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan beraatine ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan açılan davanın reddine ilişkin kararlar usul ve yasaya uygun bulunarak kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etmeHÜKÜM
: - Sanık ...'ün kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne; genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan beraatine; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan kamu davasının CMK.nun 223/7. madde ve fıkrası uyarınca reddine,- Sanıklar ..., ... ve ...'nın kasten yaralama suçlarından hükümlülüklerine ve müsadereyeGereği görüşülüp düşünüldü
:Suçun işlendiği yer ve zaman diliminin mahallinde gerekçeli karara eklenmesi ve sanık ... hakkında ...'yı kasten yaralama suçundan açılan davaya ilişkin olarak zamanaşımı süresince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen red ve beraat kararlarına yönelik incelenmede;Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen red ve beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, o yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),2-Sanıklar hakkında Kasten Yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyizlere gelince;Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanıklar hakkında, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.