isteğe bağlı sigortalılık sürelerinin 5510 sayılı yasa gereği 4/b kapsamında değerlendirilmesi sonrası yaşlılık aylığı bağlanmayan davacının ikinci tahsis talebinin incelenmemesi nedeniyle hükmün bozulması.

İsteğe bağlı sigortalılık sürelerinin 5510 sayılı yasa gereği 4/b kapsamında değerlendirilmesi sonrası yaşlılık aylığı bağlanmayan davacının ikinci tahsis talebinin incelenmemesi nedeniyle hükmün bozulması.

Özet: Davacının ilk tahsis talebi doğrultusunda yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkin davada, Yargıtay, 506 sayılı Kanun kapsamında başlayıp 5510 sayılı Kanun sonrası döneme denk gelen isteğe bağlı sigortalılığın 22 günlük kısmının 4/b kapsamında değerlendirilmesinin yasal zorunluluk olduğunu, bu durumda ilk tahsis talebi tarihi itibarıyla aylık bağlanma koşullarının oluşmadığını belirtmiştir; ancak mahkemenin, davacının ilk talep sonrası 2009 Temmuz ayındaki 22 günlük 4/a kapsamındaki fiili çalışma bildirimini ve bu çalışmanın ikinci tahsis talebi için yaşlılık aylığı bağlanma koşullarını karşılayıp karşılamadığını eksik incelemesi nedeniyle hükmü bozmuştur.

10. Hukuk Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi

:İş Mahkemesi

:76-331

Dava, ilk tahsis talebine istinaden yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu asıl uyuşmazlık, 1.10.2006 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı olan davacının, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 51/son maddesi uyarınca, 01.10.2008 tarihinden sonraki dönemdeki isteğe bağlı sigortalılığının 4/b kapsamında değerlendirilmesine ilişkin Kurum işleminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamına göre, 01.10. 2006 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı olan davacının, tahsis talebinde bulunduğu 22.10.2008 tarihine kadar isteğe bağlı sigortalılığının kesintisiz devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının, tahsis talebinde bulunması üzerine, Kurum tarafından 01.10.2008 ile 22.10.2008 tarihleri arasında ödediği isteğe bağlı sigortalılık primlerinin 4/b kapsamında kabul edilmesi nedeniyle, son 1260 günlük çalışmasının 506 sayılı Yasa mevzuatına göre geçmediğinden, 2829 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca reddedilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 51. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, ''....isteğe bağlı sigorta primi ödenmiş süreler, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigotaları ile genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanmasında dikkate alınır ve söz konusu süreler, bu maddenin 3. Fıkrası hükmü saklı kalmak üzere 4. maddenin birinci fıkrasının b bendi kapsamında sigortalılık süresi olarak kabul edilir '' düzenlemesi öngörülmüştür.

Anılan düzenlemeye göre, davacının 01.10.2008 tarihinden sonraki 22 günlük çalışmasının 4/b kapsamında kabul edilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır.Buna göre, 22 günlük çalışma dışlandığında ise, 2829 sayılı Yasanın 8. maddesine göre, son 7 yıllık fiili hizmetin 1240 günlük kısmı 506 sayılı Yasa mevzuatına göre çalışılmış olduğundan, ilk tahsis talep tarihi itibariyle aylık bağlanma koşulları oluşmadığı halde, mahkemece, ilk tahsis talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki, davacının ilk tahsis talep tarihinden sonra 2009 yılı temmuz ayında 22 günlük süre için 4/a kapsamında çalışma bildirimi bulunduğu, ve bu çalışmasının fiili olması halinde, 29.07.2009 tarihli 2. tahsis talebine istinaden yaşlılık aylığı bağlanma koşullarının oluşup oluşmadığının irdelenmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda, 2009 Temmuz ayındaki 22 günlük bildirimin fiili çalışmaya dayalı olup olmadığı araştırılarak, ikinci tahsis talebine istinaden, aylık bağlanma koşullarının bulunup bulunmadığının irdelenmesi ve elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ

: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.