yargıtay 9. ceza dairesinden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda suça sürüklenen çocuğun ceza hesabında tck 31/3-son ve 62/1. madde uygulama sırası hatasıyla verilen fazla cezanın düzeltilmesi kararı.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda suça sürüklenen çocuğun ceza hesabında TCK 31/3-son ve 62/1. madde uygulama sırası hatasıyla verilen fazla cezanın düzeltilmesi kararı.

Özet: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili maddelerinin uygulanma sırası hatalı olduğundan fazla ceza tayin edildiği gerekçesiyle, dairenin önceki onama kararı kaldırılarak hüküm bozulmuştur; yapılan değerlendirmede, 14 yıl 8 ay hapis cezasının önce 31/3-son maddesi uyarınca 12 yıla indirilmesi, ardından 62/1. maddesi uygulanarak 10 yıl olarak belirlenmesi gerektiği sonucuna varıldığından, mahkeme kararında yer alan 12 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının yerine 10 yıl hapis cezası ibaresi eklenerek hukuka aykırı hususlar giderilmek suretiyle düzeltilerek onanmıştır.

9. Ceza Dairesi █████████ E. , 2025/7 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ███████ K.

SUÇ

: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM

: Mahkumiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ

: Düzelterek onama

İTİRAZA KONU KARAR

: Onama

İTİRAZ EDEN

: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin, 23.10.2023 tarihli ve ██████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KD-███████████ sayılı itirazı üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Ceza belirlenmesinde uygulama ve hesap hatası yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43 ve 31/3. maddeleri gereğince hükmedilen 14 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 31/3-son maddesi uyarınca 12 yıl olarak belirlenmesinin ardından bu ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi ile indirim yapılarak suça sürüklenen çocuğun 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 62/1. madde uygulanması ile belirlenen 12 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 31/3-son maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 23.10.2023 tarihli ve ██████████ Esas, █████████ Karar sayılı suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden verilen onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının IV bendinin 5. paragrafının hükümden çıkartılarak, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. madde uygulanmasına ilişkin 3. paragrafında yer alan "14 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "Aynı Kanun'un 31/3-son maddesi gereğince 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. madde uygulanmasına ilişkin aynı bendin 4. paragrafında yer alan "12 yıl 2 ay 20 gün" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "10 yıl" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiye DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.