sanığın belli bir kişiye yönelik silahla ateş etme eyleminin silahlı tehdit olarak nitelendirilmesi gerekirken aleyhe temyiz yokluğundan bozmama ile tcknın 53. maddesinin uygulanmasında yapılan hak yoksunluğu düzenlemesinin düzeltilerek hükmün onanması.

Sanığın belli bir kişiye yönelik silahla ateş etme eyleminin silahlı tehdit olarak nitelendirilmesi gerekirken aleyhe temyiz yokluğundan bozmama ile TCKnın 53. maddesinin uygulanmasında yapılan hak yoksunluğu düzenlemesinin düzeltilerek hükmün onanması.

Özet: Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan verilen mahkumiyet hükmünde, cezanın ertelenmemesi kararında ve delil değerlendirmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, eylemin aslında silahlı tehdit suçu oluşturduğu ancak aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yalnızca TCKnın 53. maddesinin uygulanışındaki hak yoksunluğu sürelerine ilişkin hata, yeniden yargılamaya gerek kalmaksızın Daire tarafından düzeltilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

8. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ

: Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM

: Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre olay günü ablasının evine ateş eden Bektaş Narinalik'e yönelik olarak yanında bulunan av tüfeğiyle havaya ateş eden sanığın eylemin belli bir kişiye yönelik olması sebebiyle TCK.nun 106/2-a madde, fıkra ve bendinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.