kat mülkiyeti kanunu çerçevesinde ana gayrimenkulün ortak bahçesinde davalı tarafından oluşturulan özel otoparkın müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi talebinin, kat malikleri kurulunun çoğunluk kararı ve yönetim planı değişikliği gerekçesiyle reddine ilişkin istinaf kararının temyizi.

Kat Mülkiyeti Kanunu çerçevesinde ana gayrimenkulün ortak bahçesinde davalı tarafından oluşturulan özel otoparkın müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi talebinin, kat malikleri kurulunun çoğunluk kararı ve yönetim planı değişikliği gerekçesiyle reddine ilişkin istinaf kararının temyizi.

Özet: Bir kat maliki, ana taşınmazın ortak bahçesinde diğer bir kat maliki tarafından kat malikleri kurulu onayı olmaksızın özel otopark inşa edilmesi üzerine müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi talebiyle dava açmıştır. Davacı, davalının çoğunluk hissesini kullanarak sonradan alınan genel kurul kararıyla otoparkı kendisine tahsis etmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu iddia etmiştir. Ancak ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi, site yönetiminin genel kurul kararı ve yönetim planında otoparkın apartman yöneticisi olan davalıya tahsis edildiğini ve davacı dışındaki tüm bağımsız bölüm maliklerinin 4/5 çoğunlukla bu kararı imzalayarak kabul ettiğini belirterek davayı esastan reddetmiştir.

5. Hukuk Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI

: ████████ Esas, ████████ Karar

KARAR

: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ

: Anamur Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI

: ████████ Esas, ████████ Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Mersin ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 391 ada 15 parselde bulunan tapuya kayıtlı ana taşınmaz üzerinde bulunan 3 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının kat malikleri kurulunun onayını almadan ana gayrimenkulun ortak kullanımı olan bahçede kendine özel girişi olan otopark yaptığını, yapılan özel otoparkın diğer kat maliklerinin hakkına bir tecavüz olduğunu, bu nedenle davalının tecavüzünün önlenmesine, kullanılan bölmenin eski hale getirmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu sitenin 04.07.2020 tarihli olağan genel kurulunda alınan karar ile apartmanın tek park yerinin kullanıcısının yönetici davalı ... olduğuna karar verildiği, bu yerin davacının dairesinin kullanımına engel olmadığı, kat maliklerinin beşte dördünün muvafakati ile bu yerin kullanımının davalının kullanımına bırakıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalının pay ve paydaş çoğunluğuna dayanarak kendi özel otoparkı için davadan sonra karar aldığını, bunu yönetim planına eklettirdiğini, davalının taşınmazda altı bağımsız bölümü olduğunu ve davalı her halükarda pay ve paydaş çoğunluğunu sağlayarak sürekli yönetici olacağını, bu durumun davalıya ortak yerlerde mülkiyet benzeri hak tanıyacağını, bu durumun da dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığı kanısında olduklarını, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yapının, mimari projesinde gösterilmediği ve dolayısı ile mimari projesine aykırı olarak inşa edildiği görülmüş ise de apartman yönetiminin 10.06.2020 tarihli toplantısında alınan kararla oluşturulduğu, yönetimin ..., ... (...), ...'dan oluştuğu, 04.07.2020 tarihli toplantıda alınan kararla apartman yöneticisi olarak ...'in seçildiği, yine bu toplantıda alınan kararların 7. maddesinde apartmanın tek park yerinin kullanıcısının yönetici ... olacağına karar verildiğini, yine 04.07.2020 tarihli yönetim planının 26. maddesinde “..kat malikleri kurulunca ana gayrimenkulün zemin kattaki ortak alanında daha önce yapılmış olan otopark apartman yöneticisinin kullanımına ayrılmıştır. Bu otopark apartman yöneticisi tarafından kullanılacaktır." denildiğini, söz konusu yönetim planının 3 nolu bağımsız bölüm maliki davacı haricindeki diğer tüm (8 adet bağımsız bölümün 6'sının davalı ve 2 adetinin ise 3. kişilere ait olduğu) bağımsız bölüm maliklerince imzalanarak kabul edildiği, bu itibarla 4/5 çoğunluk şartının gerçekleştiği, bu itibarla mahkemece delillerin değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) tabi taşınmazın ortak yerlerine yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya kapsamından dava konusu ana taşınmazın 04.07.2020 tarihli toplantısında dava konusu otopark olarak kullanılan yapının kullanımının yöneticiye özgülendiği ve yine bu toplantıda alınan kararla yönetim planının 26. maddesi ile bu kullanımın yöneticiye ait olacağına ilişkin karar alındığı, ancak alınan kararın ve yönetim planı değişikliğinin mevcut otopark olarak kullanılan yapının kullanım hakkına ilişkin olduğu, dava konusu ana taşınmazın ortak alanına projede olmayan otopark olarak kullanılan yapının yapımına muvafakat edildiğine ilişkin karar alınmadığı anlaşılmaktadır.

3. Mahkemece bilirkişi raporu ile onaylı mimari projeye aykırılığı tespit edilmiş otopark olarak kullanılan yapının, yapımına ilişkin olarak ana taşınmazda bulunan bütün kat maliklerinin 4/5'inin yazılı muvafakatinin olup olmadığı araştırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.