Yargıtay 8. Ceza Dairesi, korku ve panik yaratacak şekilde silahla ateş etme ile taksirle yaralama suçlarında dava zamanaşımı nedeniyle düşme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin temyiz itirazlarının usulünü ele almıştır.
Özet: Yüksek mahkeme, asliye ceza mahkemesinin silahla korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde ateş etme ve taksirle yaralama suçlarından verdiği hükümlerin temyiz incelemesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz taleplerini itiraz mercine yönlendirmiş, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan verilen beraat kararına karşı müşteki vekilinin temyizini reddetmiş, ayrıca, sanıklara atfedilen silahla ateş etme ve taksirle yaralama suçları açısından, lehe olan eski Türk Ceza Kanunu hükümleri uyarınca dava zamanaşımının dolduğunu tespit ederek, bu suçlara ilişkin kamu davalarının düşürülmesine oybirliğiyle karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralamaHÜKÜM
: Sanık ...'in korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde silahla ateş etme ve taksirle yaralama suçlarından hükümlülüğüne ve müsadere, taksirle yaralama suçundan verilen cezanın ertelenmesine, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraatine; sanık ...'in korku, kaygı veya panik yaratabilcek tarzda silahla ateş etme suçundan hükümlülüğüne ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve diğer sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraatlerineGereği görüşülüp düşünüldü
:1- Sanıklar ... ve ... haklarında; korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında;Sanık ... müdafiinin Zonguldak Ağır Ceza Mahkemesi başkanlığına gönderilmek üzere verdiği 21.04.2008 tarihli itiraz dilekçesi ile aynı tarihli temyiz dilekçesi, keza sanık ... müdafiinin aynı tarihli temyiz dilekçelerinin değerlendirilmesinde;5271 sayılı CMK.nun ██████. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin itiraz olarak kabulü ile sanık ... müdafiinin ayrıca verdiği usule uygun itiraz dilekçesiyle birlikte gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükme yönelik müştekinin müdahil olamayacağından vekilin bu suça yönelik temyiz isteminin (REDDİNE),3- Sanıklar ..., ..., ... haklarında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan ve sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz istemine gelince;5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.