Yargıtay 6. Ceza Dairesi, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen cezayı onayan istinaf kararına yönelik temyiz başvurusunu esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen 7 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesinde esastan reddedilmesinin ardından, Yargıtay; yargılama sürecinin hukuka uygun yürütüldüğünü, toplanan delillerle eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığını, vicdani kanaatin kesin verilere dayandığını, suç vasfı ile yaptırımların ve temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin orantılı olduğunu belirterek, sanık müdafiinin somut delil eksikliği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesiyle ilgili temyiz itirazlarını yerinde görmemiş ve bölge adliye mahkemesinin kararını oy birliğiyle onamıştır.
6. Ceza Dairesi         ████████ E.  ,  █████████ K.
    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ
    :Ceza Dairesi
    SAYISI
    : █████████ E., █████████ K.
    SUÇ
    : Nitelikli yağma
    HÜKÜM
    : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
    TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
    : Onama
    Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında hükmedilen cezanın süresine göre duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi (5271 sayılı Kanun'un 299/1) gereğince reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:
    I. HUKUKİ SÜREÇ
    A. İlk Derece
    İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2024 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 168/3, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.
    B. İstinaf
    İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.11.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, "Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında yasal şartları oluştuğu halde, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe istinaf olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır." eleştirisi ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
    II. TEMYİZ
    A. Temyiz Sebepleri
    Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
    Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdur beyanından başkaca somut ve kesin delil bulunmadığına, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
    B. Değerlendirme ve Gerekçe
    Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
    III. KARAR
    Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
    Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
    03.03.2025 tarihinde karar verildi.

    Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
    Üye olmak için tıkla!