Yargıtay 9. Ceza Dairesi, mağdur vekilinin çocuğun cinsel istismarı suçunda bölge adliye mahkemesince verilen beraat hükmünü bozulması talebini reddederek onama kararı verdi.
Özet: Çocuğun cinsel istismarı suçlamasıyla ilk derece mahkemesinde mahkumiyet alan suça sürüklenen çocuk hakkında, istinaf mahkemesi istinaf başvurusunu kabul ederek beraat kararı vermiştir; mağdur vekilinin bu beraat hükmünü tanık beyanları ve mağdurun anlatımları doğrultusunda temyiz etmesine rağmen, temyiz mercii yapılan yargılama ve delil değerlendirmesi sonucunda hükümde hukuka aykırılık bulmayarak temyiz istemini reddetmiş ve beraat kararını onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ
: Çocuğun cinsel istismarıHÜKÜM
: BeraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaBölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSuça sürüklenen çocuk hakkında mağdurun yanağından öptüğü ve özel bölgesine dokunduğu belirtilerek çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle tanık Olcay’ın görgüye dayalı tutarlı anlatımları ve mağdurun beyanları dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.02.2025 tarihinde karar verildi.