tanınmış macrocenter markası ile benzerlik ve kötü niyet iddialarıyla açılan yıdk kararının iptali davasında, yerel mahkeme ve istinafın ret kararlarına ilişkin temyiz incelemesi.

Tanınmış Macrocenter markası ile benzerlik ve kötü niyet iddialarıyla açılan YIDK kararının iptali davasında, yerel mahkeme ve istinafın ret kararlarına ilişkin temyiz incelemesi.

Özet: Davacı bir şirket, rakip firmanın "m..." ibareli marka başvurusunun, kendi tescilli "...lu" serisi markaları ve "www.macrocenter.com.tr" alan adıyla benzerliği, tüketicide karıştırma tehlikesi yaratması ve kötü niyetle yapılması sebebiyle Sınai Mülkiyet Kanununa aykırı olduğunu ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptalini talep etmiş; davalı firmanın farklı sektörlerde faaliyet gösterdiğini ve markalar arasında belirgin farklılıklar bulunduğunu savunmasına karşın, ilk derece ve istinaf mahkemeleri, iddia edilen benzerlik, karıştırma ihtimali ve kötü niyet koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davayı reddetmiş, bu ret kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

11. Hukuk Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI

: ███████ Esas, █████████ Karar

HÜKÜM

: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ

: Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin ██████████ numaralı marka başvurusunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesine aykırı olduğunu, zira davalının “M ...” markasının müvekkilinin tescilli “...”lu markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunduğunu, karşılaştırılan markaların da aynı mal/hizmetlerde kullanılacağını, müvekkilinin markalarında esas unsurun “...” ibaresi olduğunu, davalının “...” markasını gören her yönden vasat seviyedeki tüketicilerin bu markayı davacının seri markalarından biri sanabileceğini, ayrıca davalı şirketin marka başvurusunun davacıya ait olan www.macrocenter.com.tr ibareli alan adı ile de benzediğini, davacının “.../...” ibareli seri markalarının kullanım sonucunda tüketici nezdinde ayırt edici nitelik kazanmış tanınmış marka olduğunu, davalı firmanın dava konusu marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığını, zira davalının davacının tanınmış markasından haberdar olmaması ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve ██████████ sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin bu markayı yaklaşık 20 yıldır devamlı olarak kullandığını ve inşaat sektöründe tanıttığını, tamamen farklı sektörlerde faaliyet gösteren tarafların markalarının karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davalının dava konusu markasında yer alan “M” logosunun davalının iştigal ettiği inşaat sektörünü anımsatan iki binanın bileşiminden oluşan bir logo olduğunu, markada geçen “...” kelimesinin kırmızı-mavi renkler ile büyük harflerle yazıldığını, davacının “macrocenter” markasında yeralan üçgen amblem ile ayrı ve küçük harflerle yazılmış siyah-beyaz “macrocenter” ibaresinin görünümünün davalının markasından çok farklı olduğunu, davalının davacının tanınmış markasının ününden faydalanmayacağını, davacının kötü niyet iddialarıyla ilgili de bir delil olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karşılaştırılan markalarda yer alan “...” ve “...” ibarelerinin ve “m/mm” harfleri ile “m harfini andıran şekil”in benzerliğinden hareketle, bu markaların genel görünümleri/okunuşları/algılanışları itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzemediği, markalardaki bu farklılıkların halkın bu markalar altında sunulan (aynı olan) hizmetlerin aynı şirketten veya ekonomik olarak bağlantılı şirketlerden geldiği düşüncesine kapılma tehlikesini ve karıştırma/yanılma ihtimalini berteraf ettiği, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının somut olayda oluşmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki şartların gerçekleştiğinin ispatlanamadığı, davacının www.macrocenter.com.tr alan adı ile davalının tescil ettirmek istediği markasının birbirlerine benzemediği, davalı şirketin kötüniyetle hareket ettiğini gösterir somut olgu da ileri sürülmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının aksine başvuru konusu marka ile müvekkili şirkete ait tüm .../... ibareli seri markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi anlamında benzerlik olduğunu, ortalama tüketici nezdinde dava konusu markanın da müvekkili şirketin seri markalarından biri olarak algılanacağını, müvekkili şirketin mesnet markaları kapsamındaki tüm mal ve hizmetlerin dava konusu marka kapsamında birebir bulunduğunu, yerel mahkeme kararında dava konusu markanın www.macrocenter.com.tr ibareli alan adı ile benzer olmadığının belirtilmesinin de yerinde bulunmadığını, müvekkili şirketin .../... ibareli seri markalarının yoğun kullanım sonucunda tüketici nezdinde ayırt edici nitelik kazandığını, dava konusu karara mesnet markanın seçilmesinin haklı bir nedeni olmadığı, sadece ve sadece müvekkile ait markanın bilinirliğinden yararlanmak amacı ile bu ibarenin tescil edilmek istendiğini, müvekkiline ait tanınmış marka benzerinin tescil başvurusuna konu edilmesinin kötü niyetli olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile .../... ifadesinin büyük ve geniş anlamlarına geldiği, zayıf marka niteliğinde olduğu, ayırt edicilik niteliğinin düşük olduğu, davalının başvurusundaki "m harfini andıran ev şeklinin", halkın bu markalar altında sunulan (aynı olan) hizmetlerin aynı şirketten veya ekonomik olarak bağlantılı şirketlerden geldiği düşüncesine kapılma tehlikesini ve karıştırma/yanılma ihtimalini berteraf ettiği, dava konusu markaların genel görünümleri/okunuşları/algılanışları itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.