8. Ceza Dairesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde hukuka aykırılık bulmamıştır.
Özet: Borç anlaşmazlığı nedeniyle müştekiyi zorla alıkoyarak hürriyetinden yoksun bırakma suçundan yargılanan sanıklar hakkında ilk derece mahkemesinin beraat kararı vermesine rağmen, istinaf mahkemesi bu kararı kaldırarak sanıkları "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan altı yıl hapis cezasına çarptırmış, temyiz incelemesinde ise suçun sübut bulduğu, delillerin doğru değerlendirildiği, cezanın belirlenmesinde kanuni kriterlere ve orantılılık ilkesine uyulduğu, haksız tahrik ve etkin pişmanlık gibi lehe hükümlerin uygulanma koşullarının oluşmadığı gerekçeleriyle istinaf mahkemesinin mahkumiyet kararının hukuka uygun olduğu kabul edilerek sanıkların temyiz talepleri reddedilmiştir.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇLAR
: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaHÜKÜMLER
: MahkumiyetTEMYİZ EDENLER
: Sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafiiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;I. HUKUKÎ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıManavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları verilmiştir.B. İstinaf Mahkemesi KararıAntalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarih ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı hükmü ile sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerinin 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılması ile sanık ... ve sanık ...' in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-b, 53, 58 (sanık ... hakkında) maddesi uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz Sebepleri1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu işlemediğine, müştekinin beyanları incelenirse zorla alıkoymanın olmadığının anlaşılacağına, hatalı bir şekilde karar verildiğine ilişkindir.2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri; delillerin değerlendirilmesinde hata yapıldığına, suçun sübutuna, sanık lehine olan delillerin değerledirilmediğine, gerekçede tartışılmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, atılı suçun oluşmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaat halinde etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, temel cezada hukuka aykırı olarak teşdit uygulandığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre, müşteki ...'nin, sanık ...'e olan borcu nedeniyle sanık ile arasında husumet bulunduğu, olay günü sanık ... ile sanık ...'in müştekinin işyerine gidip müştekiyi alarak İnci Kasap isimli işyerine götürdükleri, müştekiyi darp edip tehditte bulundukları daha sonra hastaneye götürdükleri müştekinin hastanede bisikletten düştüğünü beyan ettiği, hastane çıkışında sanıkların, müştekiyi tekrar alarak İnci Kasap isimli işyerine götürüp ikinci katta bulunan odaya kilitleyerek hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkin olarak;Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 04.09.2016 tarihli tutanak, CD içerik tutanağı, Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporları, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının raporu, Manavgat Devlet Hastanesi raporları, 27.03.2017 tarihli bilirkişi raporu, olayın kolluğa intikal şekli, mağdur beyanları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre sanıkların cebir ve tehdit kullanarak mağduru hürriyetinden yoksun bıraktıkları şeklindeki kabulün, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve koşulları bulunmadığından haksız tahrik hükmünün ve etkin pişmanlık hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarih ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.