Yargıtay 5. Ceza Dairesi rüşvet vermeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünü tekerrür ve müsadere maddelerindeki hatalar nedeniyle düzelterek onadı.
Özet: Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararı, yerel mahkemenin tekerrür hükümlerini uygularken önceki bir mahkumiyet kararını hatalı belirlemesi ve rüşvet teklifine konu paranın müsaderesi için kanunda belirtilen yanlış maddeyi uygulaması nedenleriyle temyiz incelemesine tabi tutulmuştur; Yargıtay, bu eksikliklerin yeniden yargılamayı gerektirmediği kanaatiyle, hükmün ilgili fıkralarını düzelterek, özellikle tekerrüre esas alınan ilamı ve müsadere maddesini doğru olanla değiştirerek, aleyhe değiştirmeme ilkesini gözetmek suretiyle yerel mahkeme kararını düzeltilerek onamıştır.
MAHKEMESİ
:Ağır Ceza MahkemesiSAYISI
: ████████ Esas, ████████ KararSUÇ
: Rüşvet vermeHÜKÜM
: Rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ OnamaMahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas teşkil eden en ağır cezayı içeren İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2009 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilamı yerine İzmir 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin, 05.03.2009 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilamı nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması,Rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 55/1. maddesine göre müsaderesi gerekirken aynı Kanun'un 54/1. maddesine göre müsadere kararı verilmesi,Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.06.2011 tarihli, 2011/9-88 Esas, ████████ Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin ikinci fıkrasındaki infaza eklenecek süre yönünden aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilmek kaydıyla yanılgı nedeniyle hükümde gösterilen ilam hükümden çıkarılıp yerine tekerrüre esas nitelikteki diğer ilam yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine karar verilebileceğinden, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 8. paragrafının "İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2009 tarihli ve ████████ Esas, ████████ sayılı Kararı gereği sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası gereğince aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinin ikinci fıkrasına göre mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın İzmir 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin, 05.03.2009 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilamında belirtilen sonuç ceza esas alınarak belirlenmesi," ile hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan "54/1" ibaresinin "55/1" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.