Silahla ateş etme suçundan hükümlülük kararında TCK 53. madde uyarınca altsoya ilişkin velayet hakkı ile diğer haklar arasındaki hak yoksunluğu sürelerinin ayrımının düzeltilerek onanması.
Özet: Sanığın aralarındaki husumet nedeniyle mağdurun evine av tüfeğiyle ateş etme eyleminin aslında silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulmuş olsa da, temyiz aleyhe olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış; ancak yerel mahkemenin Türk Ceza Kanununun 53. maddesini uygularken, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye kadar, diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiği ayrımını yapmadan genel bir hak yoksunluğuna hükmetmesi hukuka aykırı bulunarak, bu eksiklik Yargıtay tarafından düzeltilmek suretiyle yerel mahkeme kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etmeHÜKÜM
: HükümlülükGereği görüşülüp düşünüldü
:Olay tarihinde sanığın; aralarında husumet bulunan mağdurun evine av tüfeği ile ateş etmek suretiyle gerçekleşen eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, verilen cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına yönelik bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.