Dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararında tekerrür hükümlerinin yanlış değerlendirilmesi nedeniyle Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından düzeltilerek onanan içtihat.
Özet: Dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararında, ilk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan önceki kararın uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilmiş olması sebebiyle tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığı, ancak sanığın adli sicil kaydında uzlaşma gerçekleşmemiş ve kesinleşmiş başka bir mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği belirlenerek, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasındaki tekerrür paragrafının uygun şekilde değiştirilerek diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına hükmedilmiştir.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: DolandırıcılıkHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Sanığın üzerine atılı "dolandırıcılık" suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı ve 28.02.2018 tarihli ek kararla mahkemesince düşme kararı verildiği cihetle, tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2009 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilamının onanarak 12.02.2012 tarihinde kesinleştiği, uzlaşma gerçekleşmediğinden 17.03.2017 tarihli ek kararla infazının devamına karar verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınması gerekliliğinin gözetilmemesi,Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine "sanığın İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2009 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl hapis cezası sebebiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.01.2025 tarihinde karar verildi.