sürekli iş göremezlikle sonuçlanan iş kazası nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasının yargıtay temyiz incelemesi.

Sürekli iş göremezlikle sonuçlanan iş kazası nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasının Yargıtay temyiz incelemesi.

Özet: İş kazası sonucu asansör boşluğuna düşerek %31 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan işçinin maddi ve manevi tazminat talebiyle açtığı davada, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne hükmedilmiş; davalı işverenin istinaf başvurusu, işverenin %80, işçinin %20 kusurlu olduğu, maluliyet oranının kesinleştiği ve tazminat miktarlarının uygun olduğu gerekçeleriyle bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek karar temyiz edilmiştir.

10. Hukuk Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

İLK DERECE MAHKEMESİ

: Uşak 1. İş Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalının 01.04.2017 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

''Davanın kabulü ile

Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 714.499,44 TL'nin iş kazası tarihi olan 01.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

Davacının manevi tazminat talebinin kabulü ile, takdiren 50.000,00 TL'nin iş kazası tarihi olan 01.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine'' karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Korkmaz vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının kaza tarihi olan 01.04.2017 tarihinden 10 gün önce işe başladığını, olayın oluş şeklinin yeterince araştırılmadığını, davacının hem kalıpları söküp hem de asansör boşluğuna düşmesinin mümkün olmadığını, davacının herhangi bir kaybının bulunmadığını, Adli Tıp Kurulu 2. Üst Kurulunun raporunun dayanak alınamayacağını, davacının sol kulağındaki zafiyet sebebiyle %31 maluliyet oranı tespitinin yüksek olduğunu, kaza ile oluşan zarar arasında illiyet bağı bulunmadığını, ayrıca manevi tazminat miktarının çok yüksek takdir edildiğini, davacının kusurunun dikkate alınmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince taraflarca gösterilen delillerin toplanmasında, değerlendirilmesinde usul ve esas bakımından hukuka aykırılık bulunmamasına, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere göre ve özellikle; davacının 01.04.2017 tarihinde davalıya ait iş yerinde asansör boşluğuna düşerek iş kazası geçirdiği, kaza sebebiyle davacının maluliyetinin tespiti amacıyla Uşak 2. İş Mahkemesinin ████████ E., ████████ K. sayılı dosya ile dava açıldığı, dava neticesinde davacının %31 oranında malul kaldığının tespit edildiği, söz konusu kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin ████████ E., ████████ K. sayılı kararı ile denetlendiği ve İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde bulunduğu, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 27.09.2023 tarih, █████████ E., █████████ K. sayılı kararı ile de onandığı ve böylece maluliyetin kesinleştiği; kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin %80, davacı işçinin %20 oranında kusurlu olduklarının denetime elverişli olan 22.01.2019 tarihli heyet raporu ile tespit edildiği, davacının maddi tazminat talebine ilişkin alınan 15.04.2024 tarihli raporun dosya içeriğine uygun olduğu, kazanın oluş şekli ve davacının kaza sebebiyle çektiği sıkıntılar ve maluliyet durumu dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının yüksek olmadığı, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417. maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. ve 77. maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı HMK'nın 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2.Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2.Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3. Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.