Yargıtay 8. Ceza Dairesi, sanığın resmi nikahlı eşini bıçak tehdidiyle hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmünü oy birliğiyle onadı.
Özet: Sanık hakkında eşini bıçak tehdidiyle hürriyetinden yoksun kılma suçundan ilk derece mahkemesince verilen hapis cezası kararı, sanık müdafiinin mağdure beyanlarının çelişkili olduğu, bıçak kullanılmadığı ve mağdurenin rızasıyla sanığın yanında bulunduğu yönündeki istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından temyiz incelemesine tabi tutulmuş; Yargıtay, sanığın ikrarı, mağdurenin istikrarlı beyanları, tanık ifadeleri, adli muayene, olay yeri ve DNA inceleme raporları ile telefon inceleme tutanakları gibi tüm delilleri değerlendirerek, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin ve hukuka uygun olduğunun sabit olduğu gerekçesiyle temyiz istemini esastan reddederek hükmü oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceŞanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a-e, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. İstinafGaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemiMağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, eylemde bıçak kullanılmadığına, tanık beyanlarının savunmayı doğruladığına, mağdurenin rızası ile sanığın yanında bulunduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, teşdidin hatalı olduğuna ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeSanığın ikrar içeren savunmaları, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık ifadeleri, iddiayı doğrular nitelikteki adli muayene ve olay yeri inceleme raporları, DNA inceleme raporu, telefon inceleme tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve sanığın olay tarihi itibarıyla resmi nikahlı eşi olan mağdureyi bıçak tehdidi ile alıkoymak suretiyle atılı suçu işlediğine dair kabulün hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.