yargıtay 1. ceza dairesi, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı kanuna aykırılık suçlarından verilen mahkumiyetlere ilişkin istinaf reddi kararlarının temyiz incelemesini yaparak hukuka uygun buldu.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen mahkumiyetlere ilişkin istinaf reddi kararlarının temyiz incelemesini yaparak hukuka uygun buldu.

Özet: Yüksek Mahkeme, sanıkların nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurularının reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararını, yargılama sürecinin hukuka uygunluğu, öldürme kastıyla hareket edildiği, savunma haklarının ihlal edilmediği ve delillerin doğru değerlendirildiği gerekçeleriyle onarken, müdafilerin gerekçesizlik, eksik inceleme ve yetersiz delil iddialarını reddetmiş; ayrıca, bir sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükmün ise temyize kapalı olduğuna karar vermiştir.

1. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

SUÇLAR

: Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM

: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, bozma

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar ..., ... ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., ... ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.03.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs eylemine iştirak iradesinin bulunmadığına, yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulabileceğine, tasarlamanın koşullarının bulunmadığına,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs eylemine iştirak iradesinin bulunmadığına, tasarlamanın ve kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanığın yardım etmeden sorumlu tutulabileceğine,

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, tasarlamanın koşullarının oluşmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, fazla ceza tayinine, takdiri indirim hükümlerine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, sanıkların savunma hakkının ihlal edilmediği, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle

uygulanmamasına karar verildiği, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf istemleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de; bu bölümde, ilgili temyiz sebeplerine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksikliğin Yargıtay tarafından giderildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma sebepleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar ... ... ve ...'in kardeş oldukları, sanık ...'ın ... ...'in arkadaşı olduğu, katılan ile sanık ... arasında ticari ilişkiden kaynaklı alacak verecek meselesinin olduğu ve bu nedenle aralarının bozulduğu, olay tarihinde sanık ...'ın kullandığı ve içerisinde sanıklar ... ... ve ...'in de olduğu 35 HA .... plaka sayılı araç ile katılanın bulunduğu kıraathane yakınlarına gittikleri, sanık ...'in kıraathaneye girerek katılanı gözledikten sonra dışarı çıktığı, sonrasında katılanın kıraathaneden çıkıp yürüdüğü esnada sanık ...'in ele geçirilemeyen silah ile katılan ...’ya ateş ettiği, ...’nın göğüs ve bacak bölgelerinden isabet eden ateşli silah mermi çekirdeği yaralanması nedeniyle iç organ hasarları nedeniyle ... tehlike geçirdiği, bu sırada diğer sanıklar ... ... ve ...'ın olay yerine geldikleri 35 HA .... plaka sayılı araç ile sanık ...'i bekledikleri, akabinde üçünün birlikte olay yerinden ayrıldıkları olayda;

a. Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının, öldürme kararının koşula bağlı bulunup bulunmadığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşulları bulunmadığından, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a maddesinin uygulanamayacağı, sanıkların anılan Kanun'un 81 ve 35/2. maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutulmaları gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu suç vasfında hataya düşülmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

b. Sanıklar ... ... ve ...'ın diğer sanık ... ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmadıkları, ancak olay yerine birlikte gelip sanık ...'in eylemini gerçekleştirdiği sırada onu bekleyerek ve sanık ...'in eylemi sonrası birlikte kaçtıkları olayda; suçun işlenmesinden önce ve işlenmesi sırasında sanık ...'in yanında bulunarak ona manevi destek verdikleri, suç işleme kararını kuvvetlendirdikleri, suçun işlenmesinden sonra da olay yerinden birlikte uzaklaşarak yardımda bulundukları anlaşıldığından sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi uyarınca suça yardım eden sıfatıyla cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

c. Kabule göre de sanıkların eylemi neticesinde katılanın göğüs ve bacak bölgesinden isabet alan ateşli silah yaralanması neticesinde ... tehlike geçirdiği anlaşılmakla; 13 yıldan 20 yıla kadar ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca makul oranda ceza tayini yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ... ... ve ... Hakkında Katılana Yönelik Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (2-a, b ve c) numaralı paragraflarında açıklandığı üzere suç vasfının hatalı belirlenmesi, sanıklar ... ... ile ... hakkında iştirakın derecesi ve eksik ceza tayini yönünden sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.03.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarları yönünden sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar ... ve ... müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2025 tarihinde karar verildi.