Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen 10 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünü sanık müdafiinin temyiz itirazlarını esastan reddederek onadı.
Özet: Bir yüksek mahkeme, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanığa verilen 10 yıl hapis cezası mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurularını incelemiştir; katılan vekilinin yasal sürede temyiz gerekçesi sunmaması nedeniyle temyiz talebi reddedilirken, sanık müdafiinin suç vasfı, eksik inceleme, cezanın fazlalığı ve meşru savunma iddialarını içeren temyiz istemi ise, yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun yürütüldüğü, toplanan delillerin yeterli olduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı ve cezanın yasalara uygun belirlendiği gerekçeleriyle esastan reddedilerek mahkumiyet hükmü onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., ████████ K.SUÇ
: Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Red - Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıKatılan vekilinin temyiz istemi yönünden;Katılan vekilinin temyiz sebeplerini bildiren temyiz dilekçesi sunmadığı belirlenmiştir.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇGaziantep Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve █████████ Esas █████████ Karar sayılı bozma ilâmı üzerine verdiği, 18.01.2024 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi; suç vasfına, eksik incelemeye, verilen cezanın fazla olduğuna ve meşru savunmanın varlığına ilişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARA. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi YönündenAyrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, ████████ Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan ve vekilinin yokluğunda verilen ve usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 19.01.2024 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi YönündenGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2024 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Kozan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.02.2025 tarihinde karar verildi.