Yargıtay 4. Ceza Dairesi, kamu görevlisine hakaret mahkumiyetini onarken, sanık hakkındaki hatalı ikinci kez mükerrirlik uygulamasını bozup düzelterek hükmü onadı.
Özet: Yargıtay, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını incelerken, sanık hakkında tekerrüre esas alınan önceki ilamın 5237 sayılı Kanunun 58. maddesi uygulamasının ek kararla kaldırılmış olması nedeniyle "ikinci kez" mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağını tespit etmiştir; bu hukuka aykırılığın yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle temyiz edilen hüküm fıkrasındaki "ikinci kez" ibaresini çıkararak, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını esastan onamış ve bu düzeltmeyle birlikte istinaf başvurusunun reddini doğru bulmuştur.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇ
: HakaretHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin ek karar ile çıkarılmış olması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilemeyeceğine, sanığın katılanın kamu görevlisi olduğunu bilmediğine ve hatasından yararlanması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇETüm dosya kapsamı, katılan jandarma görevlisinin aşamalarda iddiasını tekrarlaması ve olay tutanağı ile sanığın kız arkadaşı olan tanık M.G.'nin iddiayı doğrulaması karşısında, sanığın kendisini karakola ifadeye davet etmek için arayan kamu görevlisi olan katılana hakarette bulunduğundan bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Sair yönlerden yapılan incelemede, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin ███████ Esas sayılı ilamında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın 30.03.2022 tarihli ek kararla çıkartılmış olması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesinin birinci fıkrası gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında; "ikinci kez" ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.02.2025 tarihinde karar verildi.