trafik kazası sonucu oluşan tedavi giderlerinin rücuan tahsili davasında, davacı kurumun süresinde yapılmayan temyizinin reddi ve araç malikinin sorumluluğunun anayasa mahkemesi iptali ile araç devri nedeniyle ortadan kalktığına ilişkin yargıtay kararı.

Trafik kazası sonucu oluşan tedavi giderlerinin rücuan tahsili davasında, davacı kurumun süresinde yapılmayan temyizinin reddi ve araç malikinin sorumluluğunun Anayasa Mahkemesi iptali ile araç devri nedeniyle ortadan kalktığına ilişkin Yargıtay kararı.

Özet: Yargıtay, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalının tedavi giderlerinin rücuan tahsili talebine ilişkin davada, davacı kurumun temyiz başvurusunu sekiz günlük sürenin dolması nedeniyle reddederken; davalı araç malikinin temyizini ise, Anayasa Mahkemesi iptal kararı sonrası 1479 sayılı Kanun kapsamında malikin sorumluluğu için "işleten" sıfatının gerekli olması ve dava konusu aracın kaza tarihinden önce sürücüye devredilip tescil edildiği için eski malikin işleten sıfatını kaybetmesi gerekçesiyle kabul ederek, araç maliki hakkındaki mahkeme kararını bozmuştur.

10. Hukuk Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi

:Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

:85-378

Davacı ...-Kur, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan tedavi giderinin rücuan tahsilini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 09.12.2010 tarihinde temyiz eden Kurum avukatının yüzüne karşı tefhim edilmiş, temyiz ise 24.02.2011 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacı Kurum avukatının temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

2-Davalı ... avukatının temyizine gelince; dava, 25.11.2003 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu Kurumca yapılan tedavi giderinin %100’ünün 1479 sayılı Kanunun 63. maddesi hükmüne göre, davalı sürücü ... ile araç maliki davalı ...’dan rücuan tahsili istemine ilişkin olup; mahkemece, gerek kesinleşen ceza dosyasına dayanak kılınan Adli Tıp raporunda, gerekse işbu dosyada alınan heyet raporunda davalı sürücüye 6/8, sigortalı sürücüye 2/8 kusur izafe edilmesi gözetilerek, 6/8 kusur karşılığı 5480,29 TL tedavi gideri yönünden davanın kısmen kabulüne hükmedilerek, her iki davalının da müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

Araç maliki olarak davalı ...’ın sorumluluğuna dayanak kılınan 1479 sayılı Kanunun 63. maddesinin 3396 sayılı Kanunla değiştirilen 2. fıkrasında yer alan "...araç maliklerine..." ibaresi; Anayasa Mahkemesinin 27.03.2000 tarih ve ████████ E. ███████ K. sayılı kararıyla iptal edilmiş ve iptal kararı 13.11.2002 gün ve 24935 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu durumda; araç malikinin 1479 sayılı Kanunun 63. maddesi kapsamında Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak anılan yasanın öngördüğü "diğer sorumlular" kavramı kapsamında 2918 sayılı Kanunun 3. maddesi hükmünde öngörülen tanım çerçevesinde işleten sıfatına haiz bulunması; bir başka anlatımla trafik sicilinde adına kayıtlı bulunan araç üzerindeki fiili hakimiyeti ile aracın tehlikesi kendisine ait olmak üzere kendi nam ve hesabına işletiyor olması halinde mümkündür. Davalı sürücü idaresindeki kamyonun, kaza tarihi olan 25.11.2003 tarihinden önce ve 11.08.2003 tarihi itibariyle davalı ... tarafından davalı sürücüye devredilip aynı tarihte davalı sürücü adına tescil edildiğinin ilçe emniyet müdürlüğü yazısıyla sabit bulunması karşısında, davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde sorumluluğuna hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde; davalı ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ

: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.