Özet: Bu karar, Sulh Ceza Hakimi tarafından Ceza Muhakemesi Kanununun 259. maddesi uyarınca, suç konusu olmayıp bulundurulması izne tabi eşyaların müsaderesine ilişkin verilen kararların hukuki niteliğini açıklamaktadır. Vurgulanan husus, bu tür kararların, duruşma yapılarak verilmiş olsa dahi temyiz yoluyla değil, doğrudan itiraz yoluyla denetlenebileceğidir. Eşya sahibinin mirasçısının yanlışlıkla temyiz başvurusu yapması üzerine, bu temyiz talebi reddedilmiş; ancak kanun yolunun belirlenmesindeki hatanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı ve doğru hukuki yola başvurma hakkının saklı olduğu belirtilerek, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına karar verilmiştir.