Özet: Bir çocuğun para sahteciliği suçundan mahkumiyetine ve adli para cezasına çarptırılmasına ilişkin verilen kararın temyiz imkanı olup olmadığı incelenmiş olup, sanığa uygulanan adli para cezasının tutarının ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanun ile değişik Ceza Muhakemesi Kanununun 305. maddesi ile Türk Ceza Kanununun 50/5. madde ve fıkrası hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, hükmolunan para cezasının miktarı sebebiyle kararın temyiz edilebilir nitelikte olmadığı tespit edilmiş ve bu bağlamda, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken Ceza Muhakemesi Kanununun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteği oybirliğiyle reddedilmiştir.