Yargıtay 8. Ceza Dairesi, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyeti onarken, kasten yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokma hükmünü fikri içtima nedeniyle bozmuştur.
Özet: Sanığın 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü onanırken, haksız tahrik altında müştekiyi silahla ayağından yaralama eyleminin hem kasten yaralama hem de genel güvenliği tehlikeye sokma suçlarını oluşturmasına rağmen, TCK madde 44teki fikri içtima kuralı gereğince yalnızca en ağır cezayı gerektiren genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan (TCK 170/1-c) cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, kasten yaralama (TCK 86/2, 3-e) suçundan da ayrıca mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunarak bu kısım hüküm bozulmuştur.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralamaHÜKÜM
: Hükümlülük ve müsadereGereği görüşülüp düşünüldü
:1- Sanığa 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü- nün incelenmesinde;Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybir- liğiyle (ONANMASINA),2- Sanığa kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine gelince;Sanığın, haksız tahrik altında müştekiyi ayağından tabancayla ateş ederek yaralaması şeklinde gelişen eyleminin, kasten yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarını oluşturduğu, ancak TCK.nun 44. maddesinde yazılı fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasının gerektiği gözetilmeden, aynı yasanın 86/2, 3-e madde ve fıkraları uyarınca da mahkumiyete karar verilmesi,Yasaya aykırı, sanık ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.