8. Ceza Dairesi, parada sahtecilik suçunda velayet hakkı ile sürücü belgesi yoksunluklarının TCK 53e aykırı uygulanması nedeniyle hükmü düzelterek onamıştır.
Özet: Yüksek mahkeme, parada sahtecilik suçundan verilen hükümlülük kararını incelerken, yerel mahkemenin TCKnın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanıkların altsoyları üzerindeki velayet ve vesayet hakları ile diğer haklar arasındaki yoksunluk süresi ayrımını yapmamasını ve yine aynı maddenin 6. fıkrası gereğince, kasten işlenen bu suç için sürücü belgesinin geri alınması kararının hukuka aykırı olduğunu tespit ederek, yargılamanın yenilenmesine gerek duyulmadan bu hatalı hususları düzelterek mahkemenin kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Parada sahtecilikHÜKÜM
: Hükümlülük ve müsadereGereği görüşülüp düşünüldü
:Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyları dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermelerine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,2- 5237 sayılı TCK.nun 53/6. maddesi gereğince, sürücü belgesinin geri alınmasına ancak taksirle işlenen suçlar yönünden karar verilebileceği, aynı yasanın 5. ve 5252 sayılı Yasanın geçici 1. maddeleri uyarınca sanık ... hakkında 2918 sayılı Yasanın 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmesi,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ve sanık ... hakkında 2918 sayılı Yasanın 119. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihlerine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.