zorunlu müdafii atanmadan yapılan hırsızlık yargılamasında savunma hakkı kısıtlaması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyiz üzerine bozulması.

Zorunlu müdafii atanmadan yapılan hırsızlık yargılamasında savunma hakkı kısıtlaması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyiz üzerine bozulması.

Özet: Hırsızlık suçundan mahkum edilen sanığın temyiz incelemesinde, bölge adliye mahkemesinin suçun ceza alt sınırının beş yıldan fazla olması nedeniyle yasal zorunluluk olan müdafi atamasını yapmaması ve bu durumun savunma hakkını kısıtlayarak hukuka kesin aykırılık oluşturması gerekçesiyle verilen hüküm bozulmuş, dosya yeniden yargılama yapılmak üzere ilgili bölge adliye mahkemesine iade edilmiştir.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., ████████ K.

KATILANLAR

: ...,...Deniz Ürünleri Üretimi İhr. İth. ve Tic. A.Ş.

SUÇ

: Hırsızlık

HÜKÜM

: İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, bozma

I-Sanık müdafii Av....'ın, sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.03.2020 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın, daha önceden vekaletname verdiği Av. ... ile ilgili olarak, 04.03.2020 tarihli duruşmada "avukatın artık duruşmalara girmeyeceğini" söylediğinin anlaşılması karşısında; hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan Av. ...'ın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanığın, hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Hırsızlık kastı ile hareket etmediğini, eşyanın değerinin yüksek olmadığı, fiil ile yaptırımın orantılı olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

CMK'nın 289/1-e. maddesinde, Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılmasının “hukuka kesin aykırılık halleri” arasında düzenlendiği; somut olaya bakıldığında; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemesince yapılan duruşmada sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1. ve 289/1-e. maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.