Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda TCK 30. madde hata hükümlerinin tartışılmamasını eksik gerekçe sayarak bozarken, müstehcenlik hükmünü onadı.
Özet: Bu Yargıtay kararı, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının istinaf sonucunda esastan reddedilmesinin ardından yapılan temyiz incelemesini konu almaktadır; Yüksek Mahkeme, müstehcenlik suçu yönünden bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulmayarak temyiz taleplerini reddetmiş ve hükmü onamıştır, ancak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu bakımından, sanığın mağdurun yaşına ilişkin hatasının (TCK 30. madde) mahkemece tartışılmamış olmasını eksik gerekçe sayarak istinaf kararını bozmuş ve dosyanın bu yönden yeniden değerlendirilmesi için ilk derece mahkemesine iadesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR
: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlikHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararıTEMYİZ EDENLER
: Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekiliTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaBölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Artvin Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemiÖzetle sanığın akıl sağlığının yerinde olmadığına, beyanlarında samimi olduğuna ve bütün aşamalarda pişman olduğunu belirtmesi nedeniyle takdiri indirimin uygulanmasına, müstehcenlik suçu bakımından cezalandırılmaması gerektiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması talebine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine, sanık hakkında takdiri indirimin uygulanmamasına, kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması talebine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.III. GEREKÇEA. Müstehcenlik Suçundan Verilen Karar Yönünden1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar YönündenSanığın aşamalarda katılan mağdurenin yaşını on beş - on altı olarak bildiğine yönelik savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.IV. KARARA. Müstehcenlik Suçundan Verilen Karar YönündenGerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar YönündenGerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Artvin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.02.2025 tarihinde karar verildi.