Kaçakçılık suçunda, Tarım Bakanlığının temyiz yetkisizliği nedeniyle talebinin reddi ile sanık hakkında hatalı uygulanan ceza indirimi oranının Yargıtayca düzeltilerek mahkûmiyetin onanması.
Özet: Yüksek Mahkeme, kaçakçılıkla mücadele kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz incelemesine tabi tutarak, gümrük kaçağı sigara suçundan doğrudan zarar görmediği için Tarım ve Orman Bakanlığının davada katılan sıfatı ve temyiz yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle bakanlığın temyiz talebini reddetmiş; sanık hakkında kurulan hükümde ise, suç konusu eşyanın hafif değeri nedeniyle uygulanması gereken ceza indirim oranının sehven 2/3 yerine 1/2 olması gerektiğini tespit ederek, bu hatayı yeniden yargılama yapılmaksızın doğrudan düzelterek hükmü düzeltilmiş haliyle onamıştır.

MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI
: ███████ E., ████████ K.SUÇ
: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetHÜKÜM
: Mahkûmiyet, kaçak sigaraların ve nakil aracının müsaderesiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Kısmî ret, kısmî düzeltilerek onamaŞikâyetçi ... vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.Sanık ...'un temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:I- Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak veyetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,II- Sanık ...'un Temyiz İstemi Yönünden;Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Sanık hakkında kurulan hükümde, 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi uyarınca suç konusu eşyanın hafif değerde olması sebebiyle sanık hakkında tayin edilen cezada 1/2 oranında indirim uygulanmasına rağmen, hüküm fıkrasında indirim oranının hatalı şekilde 2/3 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 323. maddesi gereği hükmün (4) numaralı paragrafındaki ''2/3" ibaresinin çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme ''1/2" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,03.02.2025 tarihinde karar verildi.